କଳାହାଣ୍ଡିକୁ ଆଜି "ପ୍ରଗତିଶୀଳ ଜିଲ୍ଲା" ବୋଲି ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଚାର କରାଯାଉଛି। ନୂଆ ରାସ୍ତା, ସରକାରୀ ଯୋଜନା, ଶିଳ୍ପ ପ୍ରକଳ୍ପ ଏବଂ ବିକାଶର ବଡ଼ ବଡ଼ ଦାବି ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଅବିକଳ ରହିଛି—ପ୍ରକୃତରେ କଳାହାଣ୍ଡି କେତେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛି?
କାଗଜପତ୍ର ଓ ମଞ୍ଚର ଭାଷଣରେ ବିକାଶର ଚିତ୍ର ଆକର୍ଷଣୀୟ ଲାଗୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଗାଁର ବାସ୍ତବ ଚିତ୍ର ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଭିନ୍ନ। ଅନେକ ଗ୍ରାମରେ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ପାନୀୟ ଜଳ, ଉନ୍ନତ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା, ଗୁଣାତ୍ମକ ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ନିୟମିତ ଜୀବିକାର ସୁଯୋଗ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ହୋଇ ରହିଛି। ଯୁବପିଢ଼ି ରୋଜଗାର ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟକୁ ପଳାୟନ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ବିକାଶର ଦାବିକୁ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ କରୁଛି।
ଶିଳ୍ପାୟନ ନାମରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ପ୍ରକଳ୍ପର ଘୋଷଣା ହେଉଛି। କିନ୍ତୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଯୁବକମାନେ କେତେ ପରିମାଣରେ ଚାକିରି ପାଉଛନ୍ତି? ବିସ୍ଥାପିତ ପରିବାରମାନଙ୍କର ପୁନର୍ବାସ ଓ ଜୀବିକା କେତେ ସୁନିଶ୍ଚିତ ହେଉଛି? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ସ୍ପଷ୍ଟ ଉତ୍ତର ସାଧାରଣ ଲୋକ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ପରିସ୍ଥିତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷଜନକ ନୁହେଁ। ଅନେକ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଡାକ୍ତର ଓ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଚିକିତ୍ସକଙ୍କ ଅଭାବ ଦେଖାଯାଏ। ଗୁରୁତର ରୋଗୀଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚତର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବାହାର ଜିଲ୍ଲାକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି। ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଶିକ୍ଷକ ପଦ ଖାଲି ରହିଥିବା ଅଭିଯୋଗ ସମୟ ସମୟରେ ଉଠୁଛି।
ଅନ୍ୟପଟେ, କଳାହାଣ୍ଡିରେ ପର୍ଯ୍ୟଟନ, କୃଷି, ବନଜ ସମ୍ପଦ ଓ ସଂସ୍କୃତିର ବ୍ୟାପକ ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି। ଯଦି ଏହି କ୍ଷେତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ଭାବେ ବିକଶିତ କରାଯାଏ, ତେବେ ସ୍ଥାନୀୟ ସ୍ତରରେ ବହୁ ରୋଜଗାର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ। ବିକାଶ କେବଳ ଭିତ୍ତିଭୂମି ନିର୍ମାଣରେ ସୀମିତ ନ ରହି, ମଣିଷର ଜୀବନମାନର ଉନ୍ନତିରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହେବା ଦରକାର।
ପ୍ରଗତିଶୀଳ କଳାହାଣ୍ଡିର ଅର୍ଥ କେବଳ ନୂଆ ପ୍ରକଳ୍ପର ଶିଳାନ୍ୟାସ ନୁହେଁ। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁବକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନଜନକ ରୋଜଗାର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚାଷୀଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ମୂଲ୍ୟ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମକୁ ଉତ୍ତମ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶିଶୁଙ୍କୁ ଗୁଣାତ୍ମକ ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକଙ୍କୁ ସମାନ ସୁଯୋଗ।
ବିକାଶର ଦାବି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସ୍ୱାଗତଯୋଗ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ସଫଳତାର ମାପକାଠି ହେଉଛି ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନରେ ଆସୁଥିବା ପ୍ରକୃତ ପରିବର୍ତ୍ତନ। କଳାହାଣ୍ଡି ସତରେ ପ୍ରଗତିଶୀଳ ବୋଲି କହିବାକୁ ହେଲେ ବିକାଶର ଲାଭ ସମାଜର ଶେଷ ଧାଡ଼ିରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସେତେବେଳେ ହିଁ "ପ୍ରଗତିଶୀଳ କଳାହାଣ୍ଡି" ସ୍ଲୋଗାନ୍ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ବାସ୍ତବତାରେ ପରିଣତ ହେବ।
Thanks for reading: "ପ୍ରଗତିଶୀଳ କଳାହାଣ୍ଡି: ବିକାଶର ଢୋଲ, ବାସ୍ତବତାର ବେଦନା!", Sorry, my English is bad:)
