ଜଣେ ରକ୍ତଦାତା ନିଜ ରକ୍ତ ଦିଅନ୍ତି ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ, କିନ୍ତୁ ସେହି ରକ୍ତ ପାଇବାକୁ ରୋଗୀଙ୍କ ପରିବାରକୁ କାହିଁକି ସଂଘର୍ଷ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି?" — ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଆଜି କଳାହାଣ୍ଡିର ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ମୁହଁରେ।
ବର୍ଷସାରା ରକ୍ତଦାନ ଶିବିର, ଫଟୋସେସନ୍, ସମ୍ମାନ ସମାରୋହ ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ ଭାଷଣ। "ରକ୍ତଦାନ ମହାଦାନ"ର ସ୍ଲୋଗାନରେ ପରିବେଶ କମ୍ପି ଉଠେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଅସହାୟ ରୋଗୀଙ୍କୁ ଜରୁରୀ ରକ୍ତ ଦରକାର ପଡ଼େ, ସେତେବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଦୌଡ଼, ହତାଶା ଓ ଚିନ୍ତା।
ସ୍ଥାନୀୟ ସ୍ତରରେ ବିଭିନ୍ନ ଅଭିଯୋଗ ଓ ଚର୍ଚ୍ଚା ସାମ୍ନାକୁ ଆସୁଛି ଯେ, ରକ୍ତ ବଣ୍ଟନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଅନିୟମିତତା ଏବଂ କଥିତ ଦଲାଲ ଚକ୍ରର ପ୍ରଭାବ ଥାଇପାରେ। ଯଦି ଏହି ଅଭିଯୋଗରେ ସତ୍ୟତା ଥାଏ, ତେବେ ଏହା କେବଳ ପ୍ରଶାସନିକ ଅବହେଳା ନୁହେଁ, ବରଂ ମାନବିକତା ପ୍ରତି ଏକ ଗୁରୁତର ପ୍ରଶ୍ନ।
ପ୍ରଶ୍ନ ଗୋଟିଏ...ରକ୍ତଦାତାଙ୍କ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଦାନର ପ୍ରକୃତ ଲାଭ କିଏ ପାଉଛି? ଆଉ ଅସହାୟ ରୋଗୀ କାହିଁକି ହଇରାଣ ହେଉଛନ୍ତି?
ଯେଉଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ଗଢ଼ାଯାଇଛି, ସେହି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ନେଇ ଯଦି ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ତେବେ ନିରବତା କେବେ ବି ସମାଧାନ ନୁହେଁ।
ଜନତାଙ୍କ ଦାବି ସ୍ପଷ୍ଟ—ଯଦି ଅଭିଯୋଗ ଭିତ୍ତିହୀନ, ତେବେ ତଦନ୍ତ କରି ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ। ଆଉ ଯଦି ଅନିୟମିତତା ଥାଏ, ତେବେ ଦୋଷୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହେଉ, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟତରେ କାହାରି ମାନବିକତା ସହ ଖେଳିବାର ସାହସ ନ ହେଉ।
ଶେଷ କଥା...
ରକ୍ତ କୌଣସି ବ୍ୟବସାୟର ସାମଗ୍ରୀ ନୁହେଁ। ଏହା ଜୀବନର ଅମୂଲ୍ୟ ଉପହାର। ତେଣୁ ରକ୍ତଭଣ୍ଡାରରେ ସ୍ୱଚ୍ଛତା, ଜବାବଦେହିତା ଓ ନିରପେକ୍ଷ ତଦନ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ସମୟର ଦାବି।
Thanks for reading: "ରକ୍ତଭଣ୍ଡାର ନା ରହସ୍ୟ ଭଣ୍ଡାର? ଉତ୍ତର ଖୋଜୁଛନ୍ତି ରୋଗୀଙ୍କ ପରିବାର!", Sorry, my English is bad:)