"ସତ୍ୟ କହିଲେ ଶତ୍ରୁ ବଢ଼େ, ଚାଟୁକାରିତା କଲେ ପଦ ବଢ଼େ!"— ଏହା ଆଜିର ସମୟର ଏକ ନିଷ୍ଠୁର ବାସ୍ତବତା। ଯେଉଁଠି ଯୋଗ୍ୟତା ଅପେକ୍ଷା "ହଁ ସାର୍", "ଆପଣ ମହାନ", "ଆପଣଙ୍କ ପରି କେହି ନାହାନ୍ତି" ଭଳି ଶବ୍ଦର ଦାମ ଅଧିକ। ସେଠାରେ ସତ୍ୟ କହୁଥିବା ଲୋକ ଅବହେଳିତ, ଆଉ ଚାଟୁକାରିତା କରୁଥିବା ଲୋକ ସମ୍ମାନିତ।
ଆଜି ଚାକିରି ହେଉ, ରାଜନୀତି ହେଉ, ଅଫିସ ହେଉ କି ସଂଗଠନ— ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଗୋଟିଏ ଅଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଚାଲିଛି। କିଏ ଅଧିକ କାମ କଲା, ତାହାର ମୂଲ୍ୟାୟନ କମ୍; କିଏ ଅଧିକ ପ୍ରଶଂସା କଲା, ସେହି ଅଧିକ ପୁରସ୍କୃତ। ଯୋଗ୍ୟତାର ଫାଇଲ୍ ଧୂଳି ଖାଉଛି, ଚାଟୁକାରିତାର ଫାଇଲ୍ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି।
ଚାଟୁକାରଙ୍କର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରତିଭା ଥାଏ। ସେମାନେ କେବେ "ନା" କହନ୍ତି ନାହିଁ। ବସ୍ ଭୁଲ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ କହିବେ— "ସାର୍, ଏହା ଆପଣଙ୍କ ଦୂରଦୃଷ୍ଟି!" ଦିନକୁ ରାତି କହିଲେ ବି ସେମାନେ କହିବେ— "ଠିକ୍ କହିଛନ୍ତି ସାର୍!" ସେମାନଙ୍କ ଅଭିଧାନରେ ସତ୍ୟଠାରୁ ସ୍ୱାର୍ଥ ବଡ଼, ବିବେକଠାରୁ ସୁବିଧା ବଡ଼।
ଆଜିକାଲି ସୋସିଆଲ ମିଡିଆ ଚାଟୁକାରିତାର ନୂଆ ମଞ୍ଚ ହୋଇଯାଇଛି। କାହାରି ପୋଷ୍ଟ ଆସିଲେ ତଳେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ମନ୍ତବ୍ୟ— "ଅପୂର୍ବ!", "ଅସାଧାରଣ!", "ଇତିହାସ ସୃଷ୍ଟି!", "ଆପଣ ହିଁ ପ୍ରେରଣା!"। ଏହା ପଢ଼ିଲେ ଲାଗେ, ପୃଥିବୀରେ ଆଉ କୌଣସି ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ବାକି ନାହାନ୍ତି!
ବିଡ଼ମ୍ବନା ହେଉଛି, ସତ୍ୟ କହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ "ନକାରାତ୍ମକ", "ବିଦ୍ରୋହୀ" କିମ୍ବା "ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟିକାରୀ" ବୋଲି କୁହାଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଚାଟୁକାରଙ୍କୁ "ବିଶ୍ୱସ୍ତ", "ନିଷ୍ଠାବାନ" ଓ "ଭଲ ଲୋକ"ର ପ୍ରମାଣପତ୍ର ମିଳିଯାଏ। ସତ୍ୟ କହୁଥିବା ଲୋକ ଏକା ହୋଇଯାଏ, ମିଥ୍ୟା ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ଲୋକ ଭିଡ଼ ଜମାଇ ଦିଏ।
ଚାଟୁକାରିତାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କ୍ଷତି ହେଉଛି— ଏହା ଯୋଗ୍ୟତାକୁ ହତ୍ୟା କରେ। ଯେଉଁଠି ପ୍ରତିଭାର ପରିବର୍ତ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା ବିକ୍ରି ହୁଏ, ସେଠାରେ ସଂସ୍ଥା ଦୁର୍ବଳ ହୁଏ, ସମାଜ ପଛକୁ ଯାଏ। ଭୁଲକୁ କେହି ଭୁଲ କହନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସମସ୍ତେ ପଦ ଓ ସୁବିଧା ବଞ୍ଚାଇବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ।
ଇତିହାସ ସାକ୍ଷୀ— ରାଜାଙ୍କୁ ଚାଟୁକାରମାନେ ସବୁବେଳେ "ସବୁ ଠିକ୍ ଅଛି" ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଇଛନ୍ତି। ଫଳରେ ରାଜ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଛି, ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଛି। କାରଣ ସତ୍ୟ କହିବାକୁ ଯେଉଁମାନେ ସାହସ କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମୁହଁ ବନ୍ଦ କରାଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରକୃତ ସଫଳତା କେବେ ବି ଚାଟୁକାରିତାରେ ମିଳେନାହିଁ। ଚାଟୁକାରିତା ପଦ ଦେଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ନୁହେଁ। ସୁବିଧା ଦେଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସମ୍ମାନ ନୁହେଁ। ମିଥ୍ୟା ପ୍ରଶଂସାରେ କିଛିଦିନ ଚାଲିହେବ, କିନ୍ତୁ ଇତିହାସର ପୃଷ୍ଠାରେ ସ୍ଥାନ ମିଳିବ ନାହିଁ।
ଶେଷକଥା, ସମାଜ ଯଦି ଯୋଗ୍ୟତାକୁ ନୁହେଁ, ଚାଟୁକାରିତାକୁ ପୁରସ୍କୃତ କରିବ, ତେବେ ଆସନ୍ତା ପିଢ଼ି ପୁସ୍ତକ ନୁହେଁ, ପାଦ ଚାଟିବାର କଳା ଶିଖିବ। ସେହିଦିନ ସଫଳତାର ଅର୍ଥ ବଦଳିଯିବ, ଆଉ ସମାଜର ମେରୁଦଣ୍ଡ ନୁହେଁ— କେବଳ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଇବାର କ୍ଷମତା ହିଁ ଯୋଗ୍ୟତା ବୋଲି ଗଣାଯିବ।
ପ୍ରଶ୍ନ ଏବେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ— ଆମେ ଯୋଗ୍ୟତାର ସମାଜ ଗଢ଼ିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ନା ଚାଟୁକାରିତାର?
Thanks for reading: କଠୋର ବାସ୍ତବତା: ଆଜି ସଫଳତାର ସିଢ଼ି ଯୋଗ୍ୟତା ନୁହେଁ, ଚାଟୁକାରିତା?, Sorry, my English is bad:)