ବିଶେଷ ପ୍ରତିବେଦନ | SIMHANAAD
କଳାହାଣ୍ଡିର ନାମ ଉଠିଲେ ଏକ ସମୟରେ ଭୋକ, ମରୁଡ଼ି ଓ ଦାଦନ ଶ୍ରମିକଙ୍କ କଥା ସାରା ଦେଶରେ ଆଲୋଚନାର ବିଷୟ ହେଉଥିଲା। ଗତ କିଛି ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ସଡ଼କ, ପାନୀୟ ଜଳ, ଶିକ୍ଷା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ବିଦ୍ୟୁତ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ସରକାରୀ ଯୋଜନା ମାଧ୍ୟମରେ ଜିଲ୍ଲାରେ ବିକାଶର ଚିତ୍ର ବଦଳିଥିବା ଦାବି କରାଯାଉଛି। ତଥାପି ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଅନୁତ୍ତରିତ—ଯଦି ବିକାଶ ହୋଇଛି, ତେବେ ପ୍ରତିବର୍ଷ କାହିଁକି ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଜୀବିକା ପାଇଁ ନିଜ ଘର ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟକୁ ଯାଉଛନ୍ତି?
ଦାଦନ ପ୍ରଥା କେବଳ ଏକ ଆର୍ଥିକ ସମସ୍ୟା ନୁହେଁ। ଏହା ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ବେକାରି, ଶିକ୍ଷା, କୃଷି, ସାମାଜିକ ସୁରକ୍ଷା ଓ ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସହ ଜଡ଼ିତ ଏକ ବହୁମାତ୍ରିକ ସମସ୍ୟା। ବିଶେଷକରି ଜିଲ୍ଲାର କିଛି ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରୁ ଲୋକମାନେ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ, ତେଲେଙ୍ଗାନା, ତାମିଲନାଡୁ, କର୍ଣ୍ଣାଟକ ଓ ଗୁଜରାଟକୁ ଇଟାଭାଟି, ନିର୍ମାଣ, କୃଷି ଏବଂ ଶିଳ୍ପ କାରଖାନାରେ କାମ କରିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଦାଦନର ମୂଳ କାରଣ:-
ବିଶେଷଜ୍ଞଙ୍କ ମତରେ ଦାଦନ ସମସ୍ୟାର ପଛରେ ଅନେକ କାରଣ ରହିଛି। ବର୍ଷା ଉପରେ ନିର୍ଭର କୃଷି, ସୀମିତ ଜଳସେଚନ, ଜମିର କ୍ଷୁଦ୍ର ଆକାର, କୃଷିରୁ କମ୍ ଆୟ, ସ୍ଥାନୀୟ ଶିଳ୍ପର ଅଭାବ ଓ ନିୟମିତ ରୋଜଗାର ସୁଯୋଗ ନ ଥିବାରୁ ଅନେକ ପରିବାର ପ୍ରବାସକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି। ଦଲାଲମାନେ ଅଗ୍ରୀମ ଟଙ୍କାର ପ୍ରଲୋଭନ ଦେଖାଇ ଶ୍ରମିକ ସଂଗ୍ରହ କରୁଥିବା ଅଭିଯୋଗ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି।
ପରିବାର ଉପରେ ପ୍ରଭାବ:-
ଦାଦନ ପ୍ରବାସର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼େ ପରିବାର ଉପରେ। ଶିଶୁଙ୍କ ପାଠପଢ଼ା ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ କିମ୍ବା ବ୍ୟାହତ ହୁଏ। ମହିଳାମାନେ ଅସୁରକ୍ଷିତ ପରିସ୍ଥିତିର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି। ବୃଦ୍ଧ ବାପା-ମା' ଏକାକୀ ରହିଯାନ୍ତି। ଅନେକ ସମୟରେ ଦୁର୍ଘଟଣା, ଅସୁସ୍ଥତା କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଲେ ପରିବାର ଆର୍ଥିକ ଓ ମାନସିକ ସଙ୍କଟରେ ପଡ଼େ।
ସରକାରୀ ପଦକ୍ଷେପ:-
ମନରେଗା, ଓଡ଼ିଶା ଜୀବିକା ମିଶନ, କୌଶଳ ବିକାଶ ଯୋଜନା, ସ୍ୱୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କ ସଶକ୍ତିକରଣ, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଆବାସ ଯୋଜନା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଲ୍ୟାଣକାରୀ ପଦକ୍ଷେପ ମାଧ୍ୟମରେ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ଜୀବନମାନ ସୁଧାରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ ହେଉଛି। କିନ୍ତୁ ଏହି ଯୋଜନାଗୁଡ଼ିକର ସୁଫଳ ସବୁ ପରିବାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମାନ ଭାବେ ପହଞ୍ଚୁଛି କି ନାହିଁ, ତାହାର ନିୟମିତ ସମୀକ୍ଷା ଆବଶ୍ୟକ।
ସମାଧାନର ପଥ:-
ଦାଦନ ସମସ୍ୟାର ସ୍ଥାୟୀ ସମାଧାନ ପାଇଁ କେବଳ ଦଲାଲଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅଭିଯାନ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ। ଗ୍ରାମ ସ୍ତରରେ ଶିଳ୍ପ ପ୍ରତିଷ୍ଠା, କୃଷିଭିତ୍ତିକ ଉଦ୍ୟୋଗ, ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ୟୁନିଟ୍, ଜଳସେଚନ ପ୍ରକଳ୍ପର ବିସ୍ତାର ଓ ଯୁବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଜାରମୁଖୀ ଦକ୍ଷତା ତାଲିମ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ।
ପ୍ରବାସୀ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ପଞ୍ଜୀକରଣ, ସାମାଜିକ ସୁରକ୍ଷା, ବୀମା, ଆଇନଗତ ସହାୟତା ଓ ଜରୁରୀକାଳୀନ ସହଯୋଗ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ମଧ୍ୟ ଆହୁରି ସୁଦୃଢ଼ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଗ୍ରାମ ପଞ୍ଚାୟତ ସ୍ତରରେ ସଚେତନତା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ମାଧ୍ୟମରେ ଶ୍ରମିକଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଅଧିକାର ଓ ସରକାରୀ ସହାୟତା ବିଷୟରେ ସୂଚନା ଦେବା ମଧ୍ୟ ଜରୁରୀ।
ସମ୍ପାଦକୀୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ:-
କଳାହାଣ୍ଡିର ବିକାଶକୁ କେବଳ ସଡ଼କ, କୋଠାବାଡ଼ି କିମ୍ବା ସରକାରୀ ଘୋଷଣା ଦ୍ୱାରା ମାପି ହେବ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତ ବିକାଶ ସେତେବେଳେ ସଫଳ ବୋଲି କୁହାଯିବ, ଯେତେବେଳେ ଏଠାର ଯୁବକ ଓ ଶ୍ରମିକମାନେ ନିଜ ମାଟିରେ ସମ୍ମାନଜନକ ଜୀବିକା ପାଇବେ, ନିଜ ପରିବାର ସହ ରହିପାରିବେ ଏବଂ ଦାଦନ ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ ନାହିଁ।
ଦାଦନ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ ସରକାର, ପ୍ରଶାସନ, ଜନପ୍ରତିନିଧି, ଶିଳ୍ପ ସଂସ୍ଥା, ସ୍ୱେଚ୍ଛାସେବୀ ସଂଗଠନ ଓ ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ ସମନ୍ୱିତ ପ୍ରୟାସ ଆବଶ୍ୟକ। ବିକାଶର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥ ହେଉଛି—ଲୋକଙ୍କୁ ନିଜ ଜିଲ୍ଲାରେ ସମ୍ମାନ ସହ ବଞ୍ଚିବାର ସୁଯୋଗ ଦେବା। ସେହି ଦିନ ହିଁ କଳାହାଣ୍ଡି ଦାଦନର କଳଙ୍କରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରିବ।
Thanks for reading: ଦାଦନର ଦୁଃଖ କେବେ ସରିବ? ବିକାଶର ଦାବି ମଧ୍ୟରେ କଳାହାଣ୍ଡିର କଠିନ ବାସ୍ତବତା, Sorry, my English is bad:)